Tym razem specjaliści z Niemiec, Austrii i Szwajcarii przestestowali ogumienie letnie. Opony testowano w dwóch rozmiarach i indeksach prędkości - 185/60 R14 H - najczęściej spotykane w autach segmentu B (np. Opel Corsa, Škoda Fabia) oraz 205/55 R16 W - używane w autach klasy średniej i coraz częściej kompaktach (np. Škoda Octavia, Renault Laguna, VW Golf).

Zwycięskimi modelami wśród opon o mniejszej średnicy okazały się Carat Progresso Fuldy i Energy Saver Michelina. Fuldy osiągnęły również najlepsze wyniki na mokrej nawierzchni, a Micheliny miały najmniejsze opory toczenia i najmniejsze zużycie w teście długodystansowym.

Tab. 1: Zwycięzcy ocenianych kategorii (kliknij, aby powiększyć)


Zdecydowanie najgorzej wypadły (co nie jest niespodzianką) opony chińskie i szwajcarskie Maloya Futura Primato. Słaba pozycja tych ostatnich (szczególnie na suchej nawierzchni) może trochę dziwić, bo chociaż jeszcze słabo u nas rozpoznawalna, marka ta osiągała dobre lokaty w testach z ubiegłych lat. Również w tegorocznym teście, ale wśród opon o rozmiarze 205/55 R16 W, model Futura Sport W znalazł się wśród produktów polecanych.

Zwycięzcą wśród ogumienia o średnicy 16 cali okazała się opona, która wychodziła nieco poza przyjęte kategorie. Goodyear OptiGrip jako jedyna w teście miała indeks prędkości V, jednak została przetestowana ze względu na unikatową technologię Smart Wear Technology, zmieniającą profil i mieszankę wraz z jej zużyciem. Ponadto opona ta wyróżniła się znakomitym zachowaniem się na mokrej nawierzchni i bardzo niskimi oporami toczenia. Gdyby jednak trzymać się twardo zasad, zwycięzcą zostałby Michelin Primacy HP, najlepszy także w dziedzinie zużycia bieżnika.

Tab. 2: Podsumowanie testu (kliknij, aby powiększyć)


Wyjątkowo, w myśl zasady, że ostatni będą pierwszymi, jedne z najgorszych opon testu Avon ZV 5 oraz Mabor Sport-Jet 2 okazały się odpowiednio najlepsze w kategoriach: najmniejsze opory toczenia i najniższy hałas (najwyższy komfort).

Test wykonuje się na terenach torów lub innych zamkniętych odcinków dróg. Jedynie testy długodystansowe wykonuje się na drogach publicznych. W pierwszej części testu bada się właściwości opony na suchej nawierzchni. Oprócz obserwacji zachowania się w zakrętach i utrzymywania kierunku na prostych, mierzy się temperaturę opony przy wysokich prędkościach. Zachowanie się na suchej nawierzchni ma 20-procentowy udział w ocenie końcowej opony.

Sprawdzanie zachowania na mokrych nawierzchniach składa się z kilku części, m.in. hamowania z włączonym ABS-em na kilku rodzajach nawierzchni czy oceny stabilności i utrzymywania kierunku w ostrych łukach i zakrętach. Ważną mokrą dyscypliną jest także odporność opony na aquaplaning. Test na mokro to 40% całości oceny końcowej.

Sprawdzian opony kończy się określeniem komfortu użytkowania (tłumienie nierówności i hałas) oraz zmierzeniem oporu toczenia (oszczędzanie paliwa). Każda z tych konkurencji ma dziesięcioprocentowy udział w podsumowaniu testu.
Poza torem odbywa się natomiast test długodystansowy zużycia opony (20% oceny końcowej), określający m.in. koszty eksploatacji ogumienia. Przeprowadza się go na takich samych pojazdach, z jednakowym obciążeniem i w podobnych warunkach.