Co do zasady, jeżeli pracodawca udostępnia pracownikowi nieodpłatnie samochód służbowy do celów prywatnych, w tym na dojazdy do pracy, to zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych pracownik ten uzyskuje przychód podatkowy, gdyż jest to tzw. nieodpłatne świadczenie pracodawcy na rzecz pracownika.

W postawionym przez Czytelnika pytaniu kwestia konieczności zapłaty podatku rysuje się jednak nieco odmiennie. Z jednej strony bowiem, pracownik korzysta z samochodu służbowego na przejazdy do i z pracy, a więc de facto używa samochodu do celów prywatnych, z drugiej jednak strony, przejazdy te spowodowane są garażowaniem samochodu na prośbę pracodawcy w miejscu zamieszkania pracownika.

Zgodnie z poglądem Ministerstwa Finansów (wyrażonym m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie IPPB2/415-361/09-4/MK), przydzielenie samochodu służbowego pracownikowi i wyznaczenie przez pracodawcę miejsca garażowania w miejscu zamieszkania tej osoby, gwarantującym jego bezpieczeństwo, a tym samym stałą gotowość do użtku i osiągania przychodu, wynikające z charakteru pracy na danym stanowisku, nie stanowi przychodu pracownika ze stosunku pracy, o ile samochód ten będzie wykorzystywany w celach służbowych.

Zdaniem organów skarbowych, przepisy dotyczące nieodpłatnych świadczeń związanych ze stosunkiem pracy należy rozpatrywać w kontekście przepisów kodeksu pracy, określających zasady użytkowania i dbania o powierzone pracownikom mienie.

Przejazdy z oraz do miejsca garażowania stanowią realizację celu służbowego, jakim jest dbałość o powierzone mienie pracodawcy, wyrażającą się poprzez garażowanie samochodu służbowego w miejscu zamieszkania.

Tym samym używanie samochodu służbowego do przejazów z oraz do miejsca garażowania w miejscu zamieszkania pracownika nie powoduje powstawania przychodu ze stosunku pracy, zatem nie ma konieczności zapłaty podatku dochodowego.