307 zastąpił przestarzały model 306 w 2001 r., stając się od razu bardzo popularnym samochodem.

Początkowo oferowany był tylko jako 3- i 5-drzwiowy hatchback, jednak rok później do oferty włączono ciekawą wersję kombi (klika lat później na jej bazie powstał różniący się wielkością bagażnika i niektórymi rozwiązaniami we wnętrzu model SW).

W 2005 r. przeprowadzony został lifting modelu, podczas którego przednią część jego nadwozia upodobniono do większego Peugeota 407. Przed trzema laty na rynku pojawił się następca opisywanego modelu – Peugeot 308, który nie jest już tak popularny.

NADWOZIE : TO JEGO ATUT
Design nadwozia 307 może się podobać. Auto niezależnie od wersji nadwoziowej wygląda nowocześnie i wciąż aktualnie. A wersji nadwoziowych jest sporo – oprócz hatchbacków, kombi można także kupić odmianę coupé-cabrio (CC) ze sztywnym dachem, który otwiera się elektrycznie w czasie 25 s. Generalnie 307 nie ma problemów z zabezpieczeniem antykorozyjnym, a lakier położony jest w odpowiedni sposób. Oczywiście uwaga ta nie dotyczy aut po wypadkach i tych po pożarach. Tak, po pożarach, bowiem 307 miał tego typu problemy (nawet w Polsce spłonęło kilka egzemplarzy). Producent rozwiązał je podczas akcji serwisowej, którą objęto wszystkie wersje oprócz benzynowej 2.0 16V (w której problem podobno nie występował), montując przekaźnik wyłączający
napięcie przekładni kierowniczej.

Ta ostatnia bowiem powodowała zwarcia, pracując podczas postoju przy wyłączonej stacyjce. Przed zakupem warto jednak sprawdzić, czy auto uczestniczyło w akcji przywoławczej.

WNĘTRZE : OBSZERNE , ALE UBOGIE
O ile nadwozie Peugeota jeszcze się nie zestarzało, tego samego nie można napisać o wnętrzu. Zarówno wygląd, jak i materiały użyte do wykończenia kokpitu wyglądają w 307 na już mocno przestarzale. Zresztą przeciętnie znoszą także próbę czasu. Nie można mieć jednak zastrzeżeń do ilości miejsca z przodu i z tyłu pojazdu, która jest zdecydowanie powyżej średniej w klasie kompakt
(oczywiście biorąc pod uwagę także wiek konstrukcji). Spore są bagażniki – hatchback pomieści 340/1330 l, kombi 503, a SW 520 l.
Ostatnia z wymienionych wersji może mieć także dodatkowy, trzeci rząd siedzeń, co czyni z niej pojazd siedmioosobowy.

KOMFORT : NIE TAK MIĘKKI JAK POPRZEDNIK
W porównaniu z 306 jego następca nie ma już tak komfortowych ustawień zawieszenia. Wyraźnie widać, że Peugeot chciał konkurować z topowymi pod względem zawieszenia pojazdami kompaktowymi, takimi jak Ford Focus. No cóż, do końca się to nie udało, bowiem tylna belka 307 nie pozwala na zbyt duże harce na zakrętach, ale chociaż nie jest już tak awaryjna jak w poprzedniku. Często serwisować trzeba za to przednie zawieszenie. Wyposażenie pojazdów z początku produkcji jest przeciętne, ale im młodszy egzemplarz, tym większa szansa np. na cztery poduszki powietrzne i klimatyzację.

SILNIK : BENZYNOWE PEWNIEJSZE
Na rynku dominują silniki wysokoprężne, przede wszystkim 2.0 HDI (90, 109 lub 136 KM), rzadziej 1.6 HDI (90 lub 109 KM) i 1.4 HDI (68 KM). Są one bardzo oszczędne, nie polecamy tylko najsłabszego ze względu na niewielką moc. Niestety, motory HDI miewają drogie do usunięcia usterki.

Wystrzegać trzeba się przede wszystkim wersji z filtrem cząstek stałych, który średnio co 100 tys. km wymaga sporego doinwestowania (szczególnie w autach poruszających się tylko po mieście). Lepiej pod względem wytrzymałości wypadają benzyniaki. Właściwie omijać trzeba tylko wersję 1.4 8V o niewystarczającej mocy 75. Zainteresować można się za to motorami szesnastozaworowymi: 1.4 (88 KM), 1.6 (109 KM) i 2.0 (136 lub 140 KM). Coupé- -cabrio może mieć jeszcze najmocniejszy
z silników 1.6 o mocy 177 KM.

Znakomita większość Peugeotów ma manualne skrzynie biegów, które mają dobrą wytrzymałość.
Figle może płatać za to instalacja elektryczna oparta o centralę BSI, która steruje wszystkimi urządzeniami pojazdu.

Tekst pochodzi z marcowego wydania magazynu "Auto Firmowe"