Auta leasingowe są własnością leasingodawcy. Oznacza to, że w momencie wzięcia samochodu w leasing, nie stajemy się jednocześnie właścicielem pojazdu, a jedynie jego użytkownikiem. Jednak bez względu na to, że samochód w dalszym ciągu pozostaje własnością leasingodawcy, to użytkownik (leasingobiorca) ostatecznie poniesie koszt ubezpieczenia pojazdu, zarówno wtedy, kiedy mamy do czynienia z leasingiem operacyjnym, jak i finansowym.

Na jakie ubezpieczenie powinniśmy się zdecydować, biorąc samochód w leasing? Leasingodawcy bardzo często proponują swoim leasingobiorcom oferty ubezpieczycieli, z którymi sami współpracują. Jednak użytkownik z reguły nie ma obowiązku ubezpieczenia się u wskazanego przez leasingodawcę ubezpieczyciela. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby skorzystać z lepszej, tańszej oferty, jeśli akurat uda nam się taką znaleźć. W takiej sytuacji musimy jednak pamiętać o tym, żeby dostarczyć leasingodawcy kopię polisy.

Biorąc samochód w leasing trzeba mieć również świadomość tego, że to właściciel auta (leasingodawca) decyduje o tym, jaki zakres ubezpieczania powinien mieć pojazd. Zazwyczaj są to szerokie pakiety ubezpieczeń (OC, AC, NNW i Assistance), zawierające wersje produktów uzupełnione o różnorodne opcje dodatkowe, chroniące majątek leasingodawcy przed finansowymi konsekwencjami rozmaitych zdarzeń naruszających przedmiot leasingu. Dzięki temu uzyska on możliwie pełne odszkodowanie zarówno w przypadku kradzieży, jak i zniszczenia pojazdu także w wyniku zdarzeń zwyczajowo wyłączanych z odpowiedzialności odszkodowawczej ubezpieczyciela. Jeśli natomiast zdarzenie nastąpi daleko od autoryzowanego przez leasingodawcę warsztatu, auto zostanie do niego odholowane. W przypadku braku dobrego pakietu ubezpieczeniowego, wszystkimi kosztami obciążony byłby leasingobiorca. Ponieważ finansujący leasing chce mieć pewność, że jego pojazdy będą ubezpieczone od wszelkiego rodzaju niepożądanych zdarzeń, leasingobiorcy może nie być łatwo samodzielnie uzyskać warunki wymagane przez finansującego.

Umowy ubezpieczeniowe zawierane przez leasingodawcę są zazwyczaj oparte na szczególnych warunkach, nie zawierających np. udziału własnego w szkodzie, franszyzy integralnej, konsumpcji sumy ubezpieczenia, potrąceń amortyzacji, większej składki dla osób poniżej 28 roku życia lub kierowców posiadających prawo jazdy krócej niż dwa lata. Jednocześnie wszelkie szkody nie są rejestrowane na koncie użytkownika, ale na koncie leasingodawcy. Sytuacja taka ma zarówno dobre, jak i złe strony. Plusem jest to, że „osobiste konto klienta” nie będzie obciążone u ubezpieczyciela ewentualnymi szkodami, minusem jest natomiast brak wypracowywania zniżek przy bezszkodowej jeździe.

Zazwyczaj umowy ubezpieczeń w ramach leasingu zawierane są na rok, jednak zdarza się również zawieranie umów wieloletnich. Umowa wieloletnia daje zazwyczaj gwarancję stałości składki przez cały okres trwania umowy, co w obecnych warunkach rosnących kosztów ubezpieczenia wydaje się działaniem rozważnym.

W tym miejscu warto również wspomnieć, że z reguły to leasingodawcy opłacają składkę ubezpieczeniową. Rozkładając ją na raty, pobierają od leasingobiorcy część kwoty składki powiększoną o opłatę za finansowanie usługi. Dzięki temu udzielający leasingu zarabia dodatkowo. Łatwo więc zrozumieć, dlaczego niektórzy leasingodawcy nie są zainteresowani umożliwieniem zawarcia przez leasingobiorcę ubezpieczenia poza umową generalną. Pozbawiają się wówczas dodatkowego dochodu.

Na koniec warto również wspomnieć o dodatkowym ubezpieczeniu, z którym możemy się spotkać, biorąc samochód w leasing. Mowa o ubezpieczeniu GAP, pokrywającym różnicę między wysokością odszkodowania, a wartością pozostałych zdyskontowanych rat leasingowych. O co chodzi? Najłatwiej zrozumieć to na uproszczonym przykładzie. Jeżeli leasingujemy pojazd, musimy spłacić jego wartość w ratach wraz z odsetkami pokrywającymi koszty funkcjonowania leasingodawcy powiększonymi o jego marżę zysku.

W ciągu trwania umowy leasingowej wartość pojazdu będzie się zmieniać, ze względu na jego zużycie, cenotwórczą grę popytu i podaży, czy różnice kursowe. Raty leasingu rządzą się jednak inną logiką, oderwaną od rynkowej wartości pojazdu, a skupioną na historycznie ustalonej wartości umowy leasingu. Skutkuje to rozbieżnością pomiędzy aktualną wartością rynkową pojazdu, a aktualną wartością umowy leasingowej. Jeśli dojdzie do wypadku, w którym pojazd poniesie szkodę całkowitą, a więc np. zostanie skradziony, leasingodawca otrzyma sumę odszkodowania równą wartości pojazdu w momencie zdarzenia, jednak może ona być niższa niż wartość pozostałego zobowiązania leasingobiorcy.

Może zdarzyć się tak, że użytkownik zostanie nagle bez leasingowanego samochodu, a będzie miał nadal część rat do spłacenia, gdyż odszkodowanie nie wystarczyło na pokrycie całej wartości umowy leasingu. I właśnie w takiej sytuacji przychodzi mu z pomocą ubezpieczanie GAP, pokrywające tę różnicę. Dzięki temu użytkownik nie musi płacić rat za samochód, którego już nie posiada.